WSPINACZKA SKAŁKOWA
  Dolina Szczawnika
 
Dolina Szczawnika
Lap-Service Sprzedaż i Serwis Komputerów Wrocław<a href="http://lap-service.pl/">Lap-Service Sprzedaż i Serwis Komputerów Wrocław</a>



KLIKAJĄC NA PONIŻSZY RYSUNEK MOZECIE ŚCIĄGNĄĆ TO TOPO


LOKALIZACJA

Dolina Szczawnika położona jest w obrębie Książańskiego Parku Kraj­obrazowego między Wałbrzychem a Świebodzicami, tworząc przepiękny przełom rzeczny. Dlatego też bywa nazywana potocznie Wąwozem Szczaw­nika. Fizjograficznie obszar ten zaliczany jest do Pogórza Wałbrzyskiego (czasem zwanego Pogórzem Bolkowsko-Wałbrzyskim), leżącego w Sude­tach Środkowych.

DOJAZD

Samochód:

 

 

Najłatwiej dostać się w opisywany rejon, jadąc samochodem drogą nr 35 od stro­ny Wrocławia w kierunku Wałbrzycha, a następnie w Świebodzicach skręcić w kierunku dzielnicy Pełcznica. Przejeżdżamy całe Świebodzice i mijając zakład Termetu, docieramy do parkingu położonego w pobliżu malej grupy bloków wielopiętrowych. Stąd udajemy się wyraźną ścieżką, prowadzącą w górę doliny i po około 5 minutach osiągamy skałkę, popularnie nazywaną przez wspinaczy Pełcznica (określana bywa ona również mianem Zwierzyńca - od nazwy kulminacji na stokach, gdzie się znajduje).

Pociąg:

Jadąc pociągiem, mamy zasadniczo dwie możliwości. Pierwsza to przyjazd do Świebodzic. Stąd piechotką w skały (ok. 1 godziny) lub autobusem linii numer 1 rela­cji Ciernie-Pełcznica (przystanki w centrum Świebodzic) i dalej 5 minut w skały. Alter­natywna trasa to dojazd do stacji Wałbrzych Szczawienko, stąd piechotką na Podzam­cze (dzielnica Wałbrzycha, ok. 15 min.) i dalej leśnymi drogami grzbietem (ok. 50 min.) albo doliną Szczawnika (ok. 1 godz.) (zob. mapa 2). Czasy podane w nawiasach odno­szą się do skałki Pełcznica, która położona jest na północy opisywanego obszaru u wy­lotu doliny w pobliżu Świebodzic. Najbliżej w stosunku do Wałbrzycha położony jest Skalny Mur, który osiągamy zaledwie po 15 minutach marszu doliną Szczawnika i prze­prawie po naturalnym moście utworzonym w tym miejscu przez powalone drzewo.

Autobus:

Istnieje szereg połączeń między Wałbrzychem, Świebodzicami a Wrocławiem. Naj­wygodniej jest skorzystać z prywatnych przewoźników (busy), którzy kursują między Wałbrzychem a Świebodzicami i Świdnicą oraz Wrocławiem.

RZEźBA TERENU I GEOLOGIA

 

 

Opisywany rejon zlokalizowany jest w obrębie głęboko wciętej przełomowej doliny Szczawnika. Rzeźba terenu przypomina swoim wyglądem falistą wysoczyznę z kulmina­cjami dochodzącymi do nieco ponad 500 m n.p.m. o charakterystycznie spłaszczonych wierzchołkach. Stoki dolin są strome i często usłane pokrywami blokowymi o znacznej powierzchni, co niejednokrotnie utrudnia poruszanie się w terenie. Przełamując się przez Pogórze Wałbrzyskie, Szczawnik wytworzył dolinę o miejscami pionowych ścianach, w związku z czym często trzeba szukać możliwości przeprawy między brzegami rzeki. Szerokość doliny nie przekracza 500 metrów przy długości odcinka przełomowego oko­ło 3 kilometrów. Swój obecny wygląd rejon ten zawdzięcza plejstoceńskiej morfogenezie związanej głównie z intensywną działalnością erozyjną wód rzeczno-lodowcowych i pro­cesami stokowymi. Pod względem geologicznym opisywany rejon zbudowany jest ze skał osadowych (zlepieńce gnejsowe o wieku dolnokarbońskim, ok. 360 Ma BP). Dzięki temu tutejsza skala charakteryzuje się zróżnicowaną odpornością na wietrzenie oraz względnie dużą twardością, obserwowaną zwłaszcza na Pełcznicy. Niestety, skały mniej popularne często są silnie zwietrzałe na powierzchni (eksfoliacja), co może prowadzić do nieprzy­jemnego wrażenia chwytów zostających nam w rękach.

CHARAKTER WSPINANIA I ZASADY

Wspinaczka w dolinie Szczawnika ma charakter zdecydowanie siłowy, niejedno­krotnie drogi prowadzą po małych oblakach i ostrych krawądkach. Mimo to skała nie

czyni zbyt szybkiego spu­stoszenia w skórze naszych opuszków. Dla bywalców Sokolików Pełcz­nica z pewnością będzie przypo­minała nieco charakterem wspinania tamtejszą Tępą. Większość dróg ubezpieczona jest w stale przeloty, choć nie brakuje rów­nież linii z mieszaną asekuracją lub typowych DDS-ów. Spora ilość trudniejszych dróg posiada liczne ograniczniki, których opisywanie daleko wykracza poza ramy tego tekstu. Z pewnością najlepszym sposobem na przejście danej drogi, wedle zamysłu autora, bę­dzie zapytanie miejscowych o dokładny przebieg wybranej linii.

Surowo zabronione jest zostawianie po sobie jakichkolwiek śmieci czy odpadków (nawet organicznych!). Jest to uwarunkowane nie tylko koniecznością zachowania czy­stości w miejscu wspinania, ale także podtrzymania pozytywnych relacji z władzami Książańskiego Parku Krajobrazowego. Jeśli nasze starania o zachowanie czystości zosta­ną dostrzeżone, można liczyć, że w przyszłości rejon ten nie zostanie przeznaczony do zamknięcia w ramach realizacji operatów ochrony przyrody. Udając się na wspinaczkę w ten rejon, należy ponadto pamiętać, że jest to obszar utworzonego w 2000 roku rezer­watu przyrody Przełomy pod Książem, stąd z wyczuciem. Panowie i Panie!

Wykluczone są jakiekolwiek formy wspinania zimowego, hakowego czy też dryto-olingu na opisywanych skałkach. W dolinie Szczawnika istnieje duża ilość skał, które nie są atrakcyjne dla wspinaczki tradycyjnej głównie ze względu na bujną roślinność, stąd być może wskazane byłoby opróbowanie „na ciężko" bardziej obiecujących ścian w celu ich oczyszczenia i następnie dopuszczenia do wspinania tradycyjnego. Działalność taka by­łaby jednak możliwa po wcześniejszej konsultacji z lokalnym środowiskiem, aby nie do­chodziło do niepotrzebnych napięć i nieporozumień.

PORA ROKU

Najkorzystniej wybrać się na wspinanie w dolinie Szczawnika w okresie od wczesnej wiosny do późnej jesieni. W okresie wiosennym, ze względu na tajanie śniegów na sto­kach, skałka Pełcznica bywa często mokra i zawilgocona. Również po opadach deszczu może być wilgotna, co znacznie utrudnia wspinanie w tutejszych formacjach. W chłodne, lecz suche dni warunki do wspinania są zdecydowanie najlepsze, kiedy to mamy wraże­nie, że wszystko trzymamy. Nie poleca się wędrówki doliną Szczawnika po obfitych opa­dach deszczu, również przy normalnych stanach wody przejście doliną jest uciążliwe, stąd korzystniej jest poruszać się grzbietem. Dodatkowo sprawa uległa pogorszeniu po powo­dzi w 1997 roku, kiedy to zerwane zostały kładki przerzucone przez rzekę, do dziś nota­bene nie odnowione.

 

SKAŁY

 

Eksploracja skał doliny Szczawnika jest nieodzownie związana ze środowiskiem wałbrzyskim, choć efekty swojej działalności pozostawili również przybysze z Wrocła­wia (zob. droga nr 26 na Pełcznicy) czy Jeleniej Góry. Rozpoczęła się ona już na początku lat 60. XX wieku, a w późniejszym okresie przejawiała się głównie w aktywności speleolo­gów, organizujących do niedawna cykliczne zawody na skałce tuż na lewo od Pełcznicy. Do dziś jest to arena zmagań i główny rejon treningowy kolejnych pokoleń wspinaczy z Wałbrzycha i najbliższych okolic. W mniejszym zestawieniu został)-* uwzględnione jedynie te skały, które posiada­ją minimum kilka dróg o charakterze sportowym. Opis nie uwzględnia licznych skałek eksplorowanych głównie przez lokalnych wspinaczy, na których wytyczone zostały dro­gi prowadzone w większości przypadków na własnej asekuracji w przedziale trudności nie przekraczającym stopnia VI w skali krakowskiej. Ponadto nie uwzględniono również propozycji bulderowych, które są szczególnie liczne na skałce Pełcznica (kilkadziesiąt przystawek). Dla przykładu trawers po oznaczonych chwytach o nazwie Selekcja Natu­ralna autorstwa Bartka „Perszinga" Wardeina jest z pewnością najtrudniejszą propozycją wspinaczkową tego rejonu (V1.5 BU). Większość dróg zamyka się w przedziale V-V1.3, przy czym sporo linii to kombinacje, wykorzystujące wybrane chwyty lub/i stopnie. Za­zwyczaj drogi są podpisane na skale, dzięki czemu są one łatwe w lokalizacji. Opisywane skały doliny Szczawnika nie wyczerpują całego potencjału różnorodnych formacji, jakie ma do zaoferowania ten rejon. Ponadto lokalne środowisko eksploruje od lat również inne, mniej wybitne ściany tego zakątka, dla których wprowadzane są nazwy własne (np. Muflonowa Skała w okolicach Kiełka). W opisach dróg kotwy i spity zostały oznaczone symbolem S, pozostałe skróty R, H, SZ, RZ według stosowanych standardów. Ocena estetyki dróg jest typowo subiektywna i odzwierciedla jedynie zdanie autora.


 
  Tę stronę odwiedziło już 23124 odwiedzający (46815 wejścia)  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=